dinsdag 26 september 2017

2 x Cobalt

Meestal probeer ik me toch wel te bedwingen als ik testerscalls voor patronen zie passeren. Willen wel, maar tijd hé.
Bij de testerscall voor de Cobalt van Blou was het formulier echter al ingevuld nog voor ik aan bedwingen dacht. Ik was meteen verkocht toen ik de preview van de Cobalt zag. (en ook de Maya ziet er veelbelovend uit!)


En al van de patroontest zelf werden al mijn verwachtingen ingelost: een heerlijk patroon.
  • eenvoudig
  • een handleiding die je er zo doorheen loodst en je zin doet krijgen om perfectie na te streven
  • een goede matentabel (hoera!)
  • een heleboel opties
  • een super draagbaar truitje, waar je alle kanten mee uit kan
  • maar toch een klein beetje speciaal

Om het patroontje en de maat een beetje te leren kennen (ik verloor een beetje gewicht en ik testte niet alle opties), maakte ik eerst een basisversie:
een standaard V-rug met manchetten.
Omdat ik maar 1 meter stof had, kon ik net geen lange mouwen maken. Ik belandde dus ergens tussen de lange mouw en de driekwartmouw. Voor mij is het perfect zo eigenlijk.
Ik verstevigde 1 zijde van de manchetten met rekbaar vlieseline om een iets steviger resultaat te krijgen.
Omdat ik een volledige halsboord in oker net iets te veel contrast vond, maar oker wel prachtig bij het stofje past, hield ik het op een fijn oker biesje als accent in de hals en aan de binnenkant van de manchetten. Voor het biesje aan de halsboord, naaide ik eerst een dubbel gevouwen biesje tricot aan de halsboord (goed uitkijken dat je dat aan de juiste kant naait). Pas daarna naaide ik het V'tje toe en bevestigde ik de halsboord aan de Cobalt.

 

 

 
 



Voor mijn 2de versie zette ik me over de knipvrees heen en knipte in de Tarda en de Sparkle Tarda en nam het risico om te hacken. (Dat verklaart meteen ook waarom ik heel zeker een eerste versie moest maken, want deze moest goed zijn.)
  •  Ik maakte de stadaard Y-rug
  • Ik liet de sparkle tarda terug komen op de mouw, een half rugpand, de halsboord en een manchet
  • Ik maakte de panden van het lijfje een stuk korter (het pand van de sparkle tarda is 45cm lang, niet lang genoeg voor een volledig rugpand)
  • en maakte een brede ruche onderaan







zelfde patroon, totaal ander truitje.
  • Belgisch patroon,
  • Belgische stof
  • Als je de test niet meetelt, is het de eerste keer dat ik de Cobalt maakte
  • En omdat het waarschijnlijk ook een favorietje wordt, hackte ik de boel nog eens voor mijn 2de versie
Wat me dan naadloos naar de criteria leidt van de Stick Belgique challenge. Die start deze week en belooft veel leuks te brengen.

Maar nog heel even over de Cobalt dus:
Die kan je deze week (hier) aankopen met 15% korting met volgende code 

TOUR0917COBALT
 
De code is geldig tot 4 oktober dus je kan je nog volop laten inspireren door andere bloggers die in de loop van deze week hun Cobalt-creaties zullen tonen.
Ik ben alleszins super benieuwd naar al die andere Cobalten.
hou dus zeker deze blogs in het oog:

vrijdag 22 september 2017

Selfish sewing voor de luie naaister: Bretoense trui

Ik ging op naaiweekend en nam mee:
- projectjes voor mezelf
- projectjes voor mezelf
- projectjes voor mezelf
- stof voor projectjes voor mezelf
- projectje voor mijn man

Niets voor de kinderen dus. En dat ik mij daar geen seconde schuldig om heb gevoeld, nah. Een weekend zo alleen voor mezelf en een heel klein beetje voor de man.

En dat naaien voor mezelf helemaal niet ingewikkeld hoeft te zijn, bewijzen de zelfgemaakte toppers in de kleerkast (of beter gezegd, weinig in de kleerkast, maar van den draad weer aan, in de was, aan den draad, ...) maar al te zeer. Ik denk dan aan:
de kristy rok
de harlequin dress
de nanöo top
de mega luie wijven (plissé) rok

Om mijn selfish naaiweekend gegarandeerd succesvol te openen, maakte ik vrijdagavond nog eens een Nanöo top in all time favorite gestreepte french terry.

Ik maakte een maatje groter dan vorige keer (Franse maten!). Ik werkte niet af met een boordje onderaan. Het patroon bestaat daarmee uit wel geteld 2 patroondelen. Alle randen werden afgewerkt met een tweelingnaald. Veel eenvoudiger kan je het niet verzinnen.
Weinig werk en instant voldoening met deze klassieker die mij meteen terug katapulteert naar de zalige zomers in Bretagne.






De zoon was fotograaf van dienst, dus een obligatoire dab en 'poepfoto' konden niet ontbreken. Ik denk dat ik volgende keren toch nog eens beroep ga doen op een vriendin ofzo.







maandag 28 augustus 2017

sew challenge: plan A, plan B en plan C

Het opzet is eenvoudig:
Je krijgt drie criteria waar je mee aan de slag gaat en je blogt er over op een afgesproken moment.

Mijn criteria:
  • gebruik het patroon Kamaria van Sansahash
  • gebruik flashy roze
  • en maak zelf een accessoire  
Op het eerste zicht lijkt dat allemaal goed te doen natuurlijk. De challenge bestond dan ook vooral uit het zoeken naar een compromis tussen het patroon en de wensen van een 8-jarige meid.


Plan A: de Kamaria Top

Voor plan A moeten we even terug naar deze post over de eerste skip the rope short en het geruilde stofje. Als voering voor zowel het shortje als de tas gebruikte ik roze stretchkatoen van red juliet.
Ik had nog ruim voldoende om er een sobere Kamaria top mee te maken, perfect voor bij de skip the rope short, maar eigenlijk passend bij zo veel andere kleding ook. Met zacht roze kan je nooit verkeerd doen.


Plan B: de Kamaria playsuit

Als ik nu toch eens zou proberen om een playsuit te maken? Startend van de Kamariatop? Ik maakte de top wat korter, een tikkel smaller, maakte de short en die was groot! echt groot, zo groot dat ik me nog kon bedenken en er een short mee kon maken voor mezelf. Ik zetten door en het eindresultaat werd samengevat door de dochter:
"ik moet zo toch niet buiten komen hé?"

Alles werd voorzichtig los getornd. Ik werkte de onderkant af met fel roze biais (niemand heeft gezegd dat het heel opvallend moest zijn hé, dat fel roze. en als "accessoire" maakte ik fel roze 'floshkes' met gouddraad zoals ik ooit van plan was te doen bij deze top.

De minimalistische invulling van de 3 criteria.




 eigenlijk hoort er bij zo'n challenge voor een meisjesnaaisel ook een 4de criteria bij
- maak foto's van je kind.






Maar na het mislukte plan B, ... ik bleef toch wat op mijn honger zitten. De challenge was eigenlijk bedoeld om een playsuit te maken, want dat is wat Helena eigenlijk graag draagt. Dus in de geest van de challenge vond ik mijn missie nog niet helemaal geslaagd.




Plan C: het strandpakje

maar dan zo eentje voor 8 jarige meisjes. Ruim, maar niet te ruim, comfortabel en gemakkelijk zelf aan en uit te doen, vrolijk, maar niet te vrolijk.
Ik rommelde en rommelde in mijn kast en kwam tot mijn eigen verrassing uit op een tricot van Nosh Organics.
Ik maakte het bovenstukje in maat 6j en het broekje in maat 3j.
Ik paste de breedte zo aan tot het broekje net even breed was als het topje onderaan en naaide het broekje er net iets anders in dan in de handleiding is voorzien. Ik naaide eigenlijk een tunneltje  (net zoals hier) waar ik een elastiek door trok.
En onderaan in de pijpjes trok ik er geen elastiek door.
1 van de lintjes maakte ik geel, het andere lintje ... flashy roze
Dan nog het accessoire.
Helena wilde nog wel een zonnehoedje, maar niet met streepjes.
Een driehoeksjaaltje vond ze ook maar niks, dus werd het een haarband. Het patroontje vond ik hier. Ik paste niets aan aan de afmetingen en dat kwam net goed uit voor een waarschijnlijk iets groter hoofd, maar wel in tricotstof.



En opnieuw mocht ze model zijn. Ik heb moeten beloven dat ik dit jaar niet meer te veel voor haar zou gaan naaien.

 
 
 


 




Benieuwd naar de andere uitdagingen? Deze dames vertellen je er vandaag meer over:

 






woensdag 23 augustus 2017

skip the rope: part two

Dat er nog een vervolg zou komen na de eerste skip the rope, wist ik meteen.
Omdat ik het duopakketje had aangeschaft, ging ik hoe dan ook nog een Miss Madeline topje maken. Dus ik rommelde wat in de stofjes en fournituren en trof zowaar de perfecte combi aan zonder er echt extra voor naar de stoffenwinkel te moeten rijden.

Een restje lichte jeans (rest van een ufo die nooit af gaat geraken vrees ik)
een blauw tricotje met witte schermbloemetjes
een witte biais met blauwe bloemetjes
Niet voor elkaar gekocht, maar wel een gedroomde combi voor dochters die een hekel hebben aan rokjes en houden van blauw.

Voor het shortje ging ik voor
- de split met biaislint
- steekzakjes vooraan, met echte paspel
- achterzakken met plooitjes en een accent met de biais
- gulp met parelmoeren drukknoopje

Voor de Miss Madeline ging ik voor een topje met ruglus.






En het zit hem allemaal in het dotje. Plots werd ze miss Elegance en is de eerste vraag 's morgens niet meer of ze muizenstrontjes op haar boterham mag, maar of ze een dotje mag.



 



 






dinsdag 8 augustus 2017

Babynaaisels op de groei


Uitbreiding in de familie, dat vraagt nog eens om babynaaisels.
snel klaar, gratis patroontjes en ideale restverwerking = instant free happiness



Ik maakte nog eens een maresweater. Die maakte ik eerder ook al en was gewoon een plezier om te maken. Voor het broekje koos ik eens een ander patroontje dan het alom bekende Oliver broekje. Ik werd in mijn zoektocht naar patroontjes verliefd op het Frida broekje van Milchmonster. Voor de maten 50, 56 en 62 is het gratis en je krijgt er een schitterende (Duitse) handleiding (met super veel verduidelijkende foto's) bovenop.
Het mutsje werd hier al een paar keer gemaakt. Het is een slouchy beanie in de allerkleinste maat die er is (maar nog steeds ruim op de groei).

Voor de stofjes grabbelde ik in de restjesbak.
Het broekje werd gemaakt van een restje van een Birthday Billie omdat de binnenkant van de stof zo zacht is. Omdat het eerder een winters stofje is, maakte ik alles zo een heel klein beetje euh, op de groei.
Het truitje is een restje van een UFO, geknipt in april en waar je in maart al een glimp van kon opvangen. Dat ga je niet vaak meemaken, dat de restjes sneller verwerkt zijn dan de stof zelf.



 

Patronen:
Mare sweater
Frida broekje
Slouchy beanie


maandag 7 augustus 2017

Perfect? efficiency challenge



Laat ons heel eerlijk zijn: het probleem met efficiëntie is niet dat we niet weten wat we moeten doen om onze efficiëntie de hoogte in te krijgen. Ik kan daar zo de vinger op leggen als ik voor mijn eigen rekening spreek.

Voor mij geen apps of lijstjes deze week, maar een focus op 2 zaken waar het in mijn leven en dat van de rest van het gezin durft mis te lopen.
Pak ik die 2 zaken aan, stijgt de efficiëntie meteen ongezien de hoogte in. Hadden we het over efficiëntie?

Opruimen

Save only what you need, use and love.
Dat vat het zowat samen. We hebben altijd veel meer dan alleen wat we nodig hebben, wat we gebruiken en waar we van houden. 
Dus ik ging opruimen afgelopen week (en de weken die vooraf gingen en de komende weken, want daar ben je zo gauw nog niet mee klaar natuurlijk)
Ik heb afgelopen week uitgebreid ontspuld en structureel opgeruimd. Dat haakje voor de handdoek daar eindelijk hangen, de verzorgingstafel weg (de kinderen zijn 7j en 8j), kleding sorteren en een groot deel weg brengen, het oude bed, ongebruikt servies, spelletjes, de knutselkast vol rommel, de potjes, de snoepkast, tot zelfs de lades op mijn werk.
Je wil niet weten wat er allemaal de deur uit is sinds het begin van de vakantie en hoeveel er nog zal moeten gaan.
Maar de ruimte die ik er voor in de plaats krijg, is onbetaalbaar. Er komt plots een einde aan opruimen waardoor ik ook meer zin heb om dat bij te houden.
Ik paste zonder het te weten het opruimactieplan toe van Mme ZsaZsa. Dus niet alles ging zomaar naar het containerpark, maar ook vrienden werden blij gemaakt en in de kringloopwinkel zijn deze dagen gouden zaakjes te doen als je op zoek bent naar retro spulletjes.



Heeft dat dan effect op vlak van efficiëntie? 
Een dag die begint in een propere keuken, dat is zo anders dan een halve vaat die nog moet gedaan worden.
Niet meer eindeloos zoeken naar sleutels, want die liggen allemaal op dezelfde plaats (normaal gezien toch, haha). 
De kinderen kunnen zelf hun kleren uitkiezen, want alles ligt per soort, alles past en zit in het juiste seizoen, zonder missing knopen. Ze zijn groot genoeg om alles zelf te kiezen.
En straks kunnen al mijn stoffen verhuizen naar een deftige kast, groot genoeg om ze allemaal in weg te krijgen en meteen een overzicht te hebben welke stoffen ik precies in huis heb, patronen gesorteerd, fournituren in afzonderlijke zakjes, ...
Want ik heb alle stoffen nodig EN ik gebruik alle stoffen EN ik hou van alle stoffen die ik in huis heb, haha, wat dacht je.


 Routine


Nee, je kan niet je hele leven in een routine smijten. Ik zou het nog niet bijna willen. En zeker als je kinderen hebt, is dat onmogelijk. Maar hier en daar een beetje routine, kan geen kwaad, ook hier,  zeker als je kinderen hebt.
Bij ons is er bijna volledige afwezigheid van routine. Dat maakt het leven soms onnodig vermoeiend, een ratrace, kieken zonder kop, we doen maar wat, ... .

De grootste knelpunten bij ons zijn:

  • Hoe kunnen we de ochtendspits beter organiseren? (boekentassen klaar zetten, kleren klaar leggen, kindjes wekken, kindjes op de bus zetten, ontbijten, naar het werk rijden, ...)  
  • Het eten en de boodschappen
  • De was en de plas
  • De hobby's van de kinderen en het gerij er naartoe
  • Onze eigen vrije tijd/ hobby's

Om ergens te beginnen, pakte ik afgelopen week het probleem van de boodschappen en menuplanning aan.

Voorheen was er geen routine.
Dan moet er nog à la minute op de weg naar huis beslist worden wat er gekookt moet worden. Nog gauw een boodschap, met honger in de winkel, ...  Je weet hoe dat gaat.
Dat kost én meer geld, én meer tijd én het koken was altijd voor mij weg gelegd. Want mijn man kookt wel, maar enkel als hij weet wat er moet klaar gemaakt worden.

Ik drukte de weekmenu's van Mme ZsaZsa voor de rest van het jaar af.
Mijn man, altijd super goed in lijstjes maken, maakte een lijst van menu's en ingrediënten die je via collect & go kan aankopen, samen met een lijst van zaken die we altijd in huis zouden moeten hebben (zoals melk, toiletpapier, vuilzakjes, ...).
Het plan is nu om 2 keer per maand een menu op te stellen. Met de lijst van mijn man er naast, is dat meteen ook net ietsje gemakkelijker.
1 keer per week wordt er dan, op basis van de opgestelde menu en de bijkomende lijst van zaken die we altijd in huis moeten hebben, 'geshopt' om de dag er na de boodschappen te kunnen gaan afhalen. 
Dat is het plan.
Op papier lijkt het zelfs een goed plan, yeah!
Benieuwd of we dat lang gaan volhouden, zeer zeer benieuwd. Maar dat het al vast een verdienstelijke poging is.








Bloglovin

Instagram Follow