maandag 12 februari 2018

Cat broek en Pam top

Eind vorig jaar nam ik me, net zoals het jaar voordien, voor om meer te gaan voor het naaien zelf. Naaien tot in de details, mijn tijd nemen, genieten van dat proces, slow fashion, perfectie nastreven, ...
Dat het zo slow zou worden, had ik toen niet gedacht.
Maar nu ik beslist heb om echt voor die marathon te gaan, staat mijn hoofd echt op dat lopen, lopen lopen (ik vind het zelf ook gek).
En om dan 's avonds na dat lopen, na de douche en na het huishouden nog stoffen te gaan knippen, patronen uit te tekenen en te gaan naaien, ... ik zie het niet meteen gebeuren.

Soit, slow fashion dus, maar dan nog trager


Omdat ik na het lopen (ja sorry, hierna zwijg ik erover ze) geen zin heb om mijn lijf in nylonkousen of een skinny jeans te heisen, en ik om 17u00 nog niet toe ben aan een pyjama, zocht ik al een tijdje 'comfortabele chique maar niet te chiquen losse, maar niet te losse flatterende broeken'. Het is blijkbaar al even moeilijk te vinden, dan te beschrijven. Daarom besloot ik ze zelf te maken, te proberen althans.

De Cat broek, lmv 6/2017:

 
Ik zocht een oud stofje, dat niet gemist zou worden als het toch niet helemaal zou lukken, maar perfect zou zijn voor een broek.
De vloeiende, stevige bordeaux crêpe (het is niet echt crêpe, maar er zit wel iets van rek in) viel perfect onder deze categorie. Ik kocht ze ooit in drie kleuren bij Mondepot en ligt dus al even in mijn voorraad. De roze crêpe zag je hier. De okeren crêpe zag je hier (maar waar is al de rest dan, vraag ik me hier ineens af).


Ik volgde braaf het patroon, liep vast aan de gulp, maakte alles los.
(schort er iets aan die uitleg, of ligt het aan mij? Instagram leerde me alleszins dat er weinig cat-broeken gemaakt zijn en dat die gulpen er niet altijd even koosjer uitzien)
Dus ik volgde mijn gevoel wat die gulp betreft, nam mijn tijd voor de zakjes en alles kwam goed, perfect zelfs. Zelfs de lengte van de broek is helemaal wat ik wilde hebben.



De Pam top, lmv 1/2016:
In mijn zoektocht naar iets bijpassend (ik wilde een geheel bloggen) kwam ik een stofje tegen dat bedoeld was voor een (winter)kleedje voor de dochter. Een bloes voor mij dan maar, (wegens gebrek aan kleedjesdragende dochters in de winter) haha.
Omdat de stof al zo voor zich spreekt, besloot ik het eenvoudig te houden. Geen ingewikkeld hemdje, maar de eenvoudige Pam top. Om de Pam top toch een iets sportievere look te geven, werkte ik de mouwen af met een boord die ik bij Veritas vond. Voorlopig zoomde ik de onderrand van de Pam top gewoon om. Uiteindelijk zit dat toch ook maar gewoon in mijn broek en niemand die de onderkant ziet. Misschien dat ik later toch ook de onderkant nog afwerk met dezelfde boordband als aan de mouwen. Who knows, een sweaterbloes ofzo dan, speciaal voor mensen die niet van sweaters houden maar toch mee willen doen aan de sweaterhype die maar niet over lijkt te gaan.

 

 

Patronen:
Cat broek: La Maison Victor nov/dec 2017
Pam Top: La Maison Victor jan/feb 2016

Stoffen:
Mondepot
Lizzy L'oiseau (en ja, ik heb nog stof over voor dat winterkleedje voor de dochter, mocht ze zich toch bedenken)


woensdag 31 januari 2018

swappen voor een queen of the badminton court

Swappen, het fenomeen is algemeen bekend:
Jij maakt of koopt voor iemand al dan niet bekend een geschenkje
en iemand anders, binnen diezelfde groep, maakt een geschenkje voor jouw.
Doorgaans ben ik niet zo'n fan van swappen. Maar voor deze swap maakte ik graag een uitzondering.

Ik nam mijn fancy schmancy dotted bullet journal (am I a hipster or what? haha) bij de hand en noteerde alle trefwoorden die op mijn swap-buddy van toepassing waren. Lievelingschocolade, kleuren en geuren, hobby's, doen n laten ... Niets ontging me en ik noteerde het allemaal in mijn BUJO (die verder redelijk blanco is).

En dan was het de kunst om zo veel mogelijk vinkjes uit het lijstje te verzamelen in het swap-pakske.

1. een plantje,
2. borduurwerk
3. badminton

Misschien zijn het trefwoorden die je niet meteen samen zou zetten, maar tijdens mijn voorbereiding op een workshop borduren op kleding, kwam ik deze tegen:
http://www.handmadecharlotte.com/embroidery-danielle-clough/
Ik sloeg het in mijn hoofd op als: 'ooit eens te proberen'.

Mijn swap-buddy bleek tot mijn verrassing een queen of the badmintoncourt te zijn, dus 'ooit eens' bleek sneller te komen dan doorgaans het geval is. 

 
 
 


Een oud badmintonracket had ik nog wel ergens liggen.
Bij een vroegere swap kreeg ik ooit eens verschillende bolletjes wol om te haken. Ik heb er uiteindelijk nooit mee gehaakt, maar wel altijd bewaard met het idee om er eens mee te weven of iets dergelijks. Zie hier, iets tussen weven en borduren. een probeersel, het lelijkste dat ik ooit maakte, dixit Helena. Ik vond het een verdienstelijke poging en eigenlijk vooral te toepasselijk om niet aan mijn swap buddy te geven.




4. make up
5. kringwinkel/2de hands mag
6. loves staaltjes (van de apotheker enzo)

Voor het 2de deel van het cadeautje ging ik aan de slag met stofrestjes.
Ik maakte 2 mandjes op basis van de Matryoshka bins van Straight Grain. Het ene vulde ik met staaltjes die ik nog liggen had. Het kleinste vulde ik met herbruikbare wattenschijfjes. Sinds ik die voor mezelf maakt, doe ik eindelijk ook aan ontschminken, voor die keren dat ik make-up draag.
De wattenschijfjes zijn gemaakt van een restjes wafeltjeskatoen en een oude handdoek van uit mijn kindertijd.




Voor de 2 andere delen van het swap-cadeautje ging ik shoppen: op zolder, in mijn knutseldozen, papiermand,  ... en gelukkig had mijn swap-buddy een totaal andere chocolade-goesting dan ik. Ik kocht in december chocolade en die bleef gewoon de hele tijd, tot nu, onaangeroerd in de snoepkast liggen. Werkelijk ongezien!


Céline,
Queen of the badminton court, power woman, papiermier, chocolade met bananenvulling, echt?
Ik vond het werkelijk super leuk om te doen, deze swap. Merci dat je tijdens mijn zoektocht naar een geschikt cadeautje voor jouw, zo'n open boek bent geweest. Ik heb daardoor eigenlijk nog ideeën voor jouw, maar die houd ik gewoon voor volgend jaar.

En nu ga ik lekker wachten tot mijn eigen swap-pakske er aan komt.

zondag 21 januari 2018

Billie twinning in Bloome Copenhagen

Er wordt momenteel niet zo veel genaaid.
Dat heeft voor een heel groot stuk te maken met een andere tijdrovende hobby en er is maar tijd voor één van de twee.

 
 
Als er dan genaaid wordt, als de tijd schaars is, mag je van mij geen al te grote creatieve uitspattingen en technisch grotere uitdagingen verwachten.
Gewoon rechttoe rechtaan 2 Billies, één voor de zoon en één voor de wederhelft, want twinning lijkt echt wel te marcheren hier.  Al is het maar om de stofresten in één ruk door mee te verwerken.
En de curious bear en curious bear combi van Bloome Copenhagen, vragen er misschien ook wel om. Ik kocht de stof bij Lizzy l'oiseau.
Aangezien de maten van beide heren ondertussen ook al wel gekend zijn, moest ik gewoon nog knippen en stikken. Zo simpel kan dat zijn.






Ik wilde de stof combineren met 'eens wat anders dan zwart' en koos dus voor een zachte 'vleeskleurige' paspel. Mijn man zag dat echter niet helemaal zitten. Hij zei iets van roze ofzo.
Zijn suggestie om een koperkleurige paspel te gebruiken, was zeker een goed idee, maar ik kreeg het in mijn hoofd niet helemaal goed met die boordstof. En tegen de tijd dat ik ontdekte dat er eigenlijk bijpassende boordstof bestaat voor deze stof, in exact hetzelfde dusty groen, zat de zwarte paspel en zwarte boordstof van SYAS er al aan.
Alexander ligt nog niet wakker van de kleur van een paspel of boordstof. Voor hem voerde ik mijn idee gewoon uit zoals het pland was: 'vleeskleurige' paspel en zachte 'jade groene' boordstof van SYAS.










Stoffen:
bij Lizzy L'oiseau:
- boordstoffen van SYAS
- Bloome Copenhagen, Curious bear

Patroon:
- billie van Zonen09




Bloglovin

Instagram Follow